RYLA D1600
  Home
Terugblik door een deelnemer
 
Voordat ik mijn kijk op het weekend op papier zette, heb ik de definitie van “toeval” opgezocht. Er bestaan verschillende omschrijvingen waarvan ik de volgende het duidelijkst vind:
 
Toeval kan worden gezien als het voorkomen van gebeurtenissen waarvoor geen `doeloorzaak` te vinden is, of die ontstaan door een stochastisch proces. Toeval is een vorm van het ruimere begrip onbepaalde oorzaak, waaronder wordt verstaan iedere gebeurtenis die onbedoeld, ongericht of ongestructureerd het plaatsvinden van een andere gebeurtenis bepaalt.
 
Met deze definitie in het achterhoofd blik ik graag terug op het boeiende RYLAweekend.
 
Het RYLA weekend “toeval in eigen hand” begon met een kort levensverhaal van een gastspreker waarin werd ingegaan op het maken van keuzes en de rol van toeval daarbij. Vervolgens moesten we in groepen allemaal een tekst of plaatje uit een tijdschrift halen die van toepassing was op ons leven. Iedereen moest zijn plaatje of tekst motiveren waardoor de eerste stap in het kennis maken en het meer te weten komen over elkaar was gezet. Van deze plaatjes en teksten werd een collage gemaakt met een bijpassende naam die het geheel omvatte. Hierna werd het collage aan de volledige groep gepresenteerd. Al snel kwamen er belangrijke punten naar voren: ambitie, energie, “enjoy” en levensgenieters.
 
Hierna was het tijd om elkaar beter te leren kennen onder het genot van een lekker drankje. Het ene gesprek al wat diepgaander, het andere nog lekker oppervlakkig, maar de gezelligheid vierde hoogtij.
 
De volgende dag aan het ontbijt was al te zien dat de avond daarvoor de sfeer er goed in had gezeten. Het goede stevige ontbijt was dus een mooi begin van de dag.
 
Zaterdag stond in het teken van keuzes maken. In het ochtendprogramma werd er in groepen van vier á vijf personen nagedacht over de keuzes die je tot je 20e had gemaakt. Deze moesten individueel beantwoord worden, maar keuzes die over het algemeen gezamenlijk waren, werden opgeschreven. Uiteindelijk ontstond er een lijst met keuzes, personen en omgevingsfactoren die deze keuzes hadden beďnvloed en karaktereigenschappen en/of kwaliteiten die deze keuzes hadden gestuurd.
 
Intermezzo: met je groep een tekening maken. Opvallend, elke groep gaat anders te werk, elke groep heeft een totaal andere tekening.
 
Nadat deze lijsten waren samengesteld, werd je eigen lijst besproken met personen van andere groepen. Al snel bleek dat over het algemeen de keuzes sterk overeenkwamen. Dit leidde al snel tot een discussie over welke verschillende keuzes je kunt maken na je 20e.
 
Lunchtijd! Nadenken kost energie en dus gingen de overheerlijke broodjes en kroketten er zonder moeite bij iedereen in. Ondertussen was bij elke tafel een rotarian aangeschoven die alvast kennis kwam maken met een aantal RYLA deelnemers.
 
Het middagprogramma bestond uit casussen waarbij een weloverwogen en beargumenteerde keuze gemaakt moest worden. Je moest een rol spelen en toch dicht bij jezelf blijven. Voordat je een keuze maakte, was er tijd om met rotarians te spreken om meer inzicht te krijgen in de afwegingen en consequenties die verbonden zijn aan bepaalde keuzes. Intermezzo: een stok die bij iedereen op een vingertop ligt. Zonder te praten de stok op de grond krijgen. Een tennisbal zo snel mogelijk door iedereen om de beurt laten aanraken en waarbij een persoon met de bal in zijn hand begint en eindigt zonder de bal de hele tijd vast te houden.
 
Het doel van de casus was om meer inzicht te krijgen in de gevolgen en bijkomstigheden van kiezen. Het bleek dat sommigen, zeker in het begin, niet breed genoeg dachten. Door elkaar vragen te stellen en te luisteren naar rotarians werd je gestimuleerd om verder te kijken dan je normaal zou doen.
 
Uit de gesprekken met andere RYLA deelnemers werd duidelijk dat iedereen anders met de opdracht omging en dat iedereen andere keuzes maakte maar dat iedereen er wel iets van leerde hoe met keuzes om te gaan. Daarbij heeft, denk ik, iedereen wel iets gehad aan het commentaar en de kritische blik van de rotarians. De gegeven tips werden graag ter harte genomen! Aan het einde van de opdracht was te zien dat iedereen intensief had meegedaan. De moeheid sloeg enigszins toe: tijd voor een borrel, waar naast informele gesprekken toch ook de opdrachten van die dag onderwerp van gesprek bleven.
 
Vervolgens stond een uitgebreid buffet voor ons klaar. Onder het genot van lekker eten en een heerlijk drankje werd er vrolijk verder gepraat. Ook na het eten was het nog heel gezellig, maar was ook zeker te merken dat de inspanning van die dagvermoeidheid met zich meebracht.
 
Zondagochtend snel uitchecken en in de bus op weg naar het Hilton hotel in Rotterdam. Daar zaten 3 sprekers, Carrie Janssen, Lorike Hagdorn en Henri van Vlodrop, op ons te wachten om te praten over toeval. Het thema van het weekend. Na drie grappige boeiende en leuke verhalen was het tijd voor een kleine discussie onder leiding van Suzanne Mulder.
 
Toeval bestaat wel / Toeval bestaat niet.
 
Een discussie die wegens tijdgebrek werd afgebroken, maar door velen nog wel werd doorgezet tijdens de rest van de dag. Vanwege omstandigheden kon een deel van het programma niet doorgaan wat door twee RYLA deelnemers werd opgelost. In twee groepen werd er een ritme aangeleerd en vervolgens in drie groepen “vader Jacob” in canon gezongen. Dit alles werd vervolgens uitgevoerd op het geschonken ‘Rotary’ stadspodium.
 
Bij terugkomst stonden er weer lekkere broodjes voor ons klaar en werd er tijdens een laatste rondje al rustig teruggeblikt op het weekend. Dit werd vervolgens op feedbackformulieren ingevuld en met dankpraatjes als slot werd het weekend afgesloten.
 
Ik heb een boeiend, leerzaam en vooral ook een heel gezellig weekend gehad. Iets wat ik niet had verwacht. Toen ik vrijdag samen met vele anderen stond te borrelen, waren we benieuwd naar wat komen ging. Terugkijkend was het verrassend leuk. Toeval of niet?
 
Nee, geen toeval, de personen die het afgelopen weekend aanwezig waren hebben bewust de keuze gemaakt om hier te komen. En maakten er samen bewust een leuk weekend van.
 
Ja, wel toeval, het is niet planbaar dat het weekend een succes wordt. Je kan het wel vormgeven, maar je blijft afhankelijk van anderen. De interactie, de klik moet er zijn. Als die er niet was geweest, was het heel anders gelopen, toevallig dus.
 
Een waarschijnlijk eindeloze discussie, maar het zet je zeker aan het denken. Er waren heel veel verschillende mensen, met verschillende talenten, visies en meningen. Maar iedereen was ambitieus. En dat maakt dit weekend zo leuk. Iedereen wilde er iets van maken, er voor zichzelf iets positiefs uit halen. En dat is waarom het weekend voor mij zo succesvol was. Ik heb veel leuke mensen ontmoet, leuke, gezellige en boeiende gesprekken gevoerd en informatie verkregen die mij weer scherp heeft gemaakt voor het vervolgen van mijn toekomst.
 
‘Ambitie is goed, hard werken ook, maar je moet het wel gezellig hebben. Geniet van het leven als 80 jaar vakantie.’
 
Dank aan de Rotary, dank aan de RYLA commissie, dank aan de RYLA gangers,
 
Marieke Janssen